Weg met die E-nummers?

Veel fabrikanten kiezen voor een 'clean label'-strategie en investeren in het verstoppen of vervangen van op zichzelf gezonde ingrediënten zoals de E-nummers. Totaal nutteloos en zonde van het geld, vindt microbioloog en NRC-columnist Rosanne Hertzberger. "De producenten kunnen zich beter kunt storten op suiker-, vet- en zoutreductie. Dat lijkt mij een stuk nuttiger."

Ergens is het misgegaan. Het maatschappelijke debat over voedsel wordt momenteel beheerst door foodbloggers, zelfbenoemde healthcoaches en foodies die geen of weinig meer vertrouwen lijken te hebben in wat de voedingsmiddelenindustrie hen voorschotelt. Alles wat riekt naar wetenschap lijkt bij voorbaat verdacht. E-nummers, conserveermiddelen en bewerkte voedingsmiddelen zitten bij een groeiende groep consumenten sowieso in het verdomhoekje. Techno- en chemofobie noemt Hertzberger dat. In haar boek 'Ode aan E-nummers' stelt ze dat er niets mis is met de technologie in voeding en kunstmatige toevoegingen. Een verhaal dat een groot deel van de industrie beaamt, maar niet meer uitgelegd krijgt.


Clean label verdringt goede bestaande alternatieven
Veel innovatiebudget lijkt te gaan zitten in clean label terwijl er al zoveel mooie bestaande alternatieven zijn. Maar omdat die een E-nummer hebben, kunnen ze niet meer. "Ik denk dat de industrie het zichzelf onnodig moeilijk maakt om bijvoorbeeld zout, vet en suiker te reduceren. De beste suikervervangers kun je als fabrikant nu ineens niet meer gebruiken omdat ze niet bij de clean label-gedachte horen", zegt Hertzberger. "Ik ken productontwikkelaars die zeggen 'laat me dan een heel klein snufje mononatriumglutamaat (E621) bij het product doen, dan kan ik in een klap 30% zout reduceren.' Dan vraag ik me of waarom we daar zo moeilijk over doen."

Voedingsmiddelentechnologen in spagaat
De meeste voedingsmiddelentechnologen in de industrie zijn het met haar stelling eens dat er niets mis is met E-nummers. Die hebben het dan ook zwaar, denkt Hertberger. "Moet je je eens voorstellen hoe het is om op zo'n R&D-afdeling te werken. Dan werk je met je goede opleiding en al je wetenschappelijke kennis aan iets wat geen enkel nut heeft, zoals het verstoppen of vervangen van op zichzelf gezonde ingrediënten zoals de E-nummers. Terwijl je je beter kunt storten op suiker-, vet- en zoutreductie."

Meer trots en openheid
Hertberger pleit voor meer trots en openheid bij fabrikanten. "Ik zou het heel mooi vinden als fabrikanten aan consumenten veel meer vertellen over de mooie dingen waar ze mee bezig zijn achter de schermen. Waarom ze bepaalde receptuurkeuzes maken bijvoorbeeld. Laat ze maar over de dilemma's praten op social media. Maar de standaardcultuur is nu don't share. En dat begint wel een keer te wringen."

Geen opmerkingen:

Een reactie posten